Re: Biogramy Kosień i Hikiert

Content-Type: text/html; charset=utf-8
Content-Transfer-Encoding: 8bit

@page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm }
p { margin-bottom: 0.25cm; direction: ltr; color: #000000; line-height: 115%; orphans: 2; widows: 2; background: transparent }
p.western { font-family: “Liberation Serif”, “Times New Roman”, serif; font-size: 12pt; so-language: pl-PL }
p.cjk { font-family: “NSimSun”; font-size: 12pt; so-language: zh-CN }
p.ctl { font-family: “Arial”, sans-serif; font-size: 12pt; so-language: hi-IN }
a:link { color: #000080; so-language: zxx; text-decoration: underline }
a:visited { color: #800000; so-language: zxx; text-decoration: underline }

Tadeusz
Kosień

Bez
Tadeusza Kosienia nie byłoby jubileuszu 30-lecia. To z jego
inicjatywy 16 października 1992 roku założone zostało
Stowarzyszenie Płyt Drewnopochodnych w Polsce,
reprezentujące
interesy branży, którego był pierwszym i wieloletnim
prezesem.

Zanim
jednak do tego doszło, bydgoszczanin sercem i korzeniami,
ponieważ
pochodzi z okolic tego
miasta,
swoje życie zawodowe związał z Bydgoskimi Zakładami Sklejek.
Po
raz pierwszy trafił do nich
w 1964 roku, aby odbyć staż po zdanej maturze. Nikt wówczas
pewnie
nie przypuszczał, że Tadeusz Kosień na wiele lat obejmie
stery
przedsiębiorstwa, a pod jego kierownictwem państwowy zakład
przejdzie proces prywatyzacji, zostanie unowocześniony i
przekształcony w spółkę akcyjną pod nazwą Bydgoskie
Zakłady Sklejek
Sklejka Multi.

Po
części zadecydował o tym los, po
części
ówczesny ustrój, w którym posiadanie przodków walczących w
szeregach AK nie było mile widziane. Dlatego pomimo zdanych
z
sukcesem egzaminów nie został przyjęty na Wydział
Technologii
Drewna na Akademii Rolniczej w Poznaniu, co zmusiło go do
podjęcia
pracy zawodowej.

Los
dalej kierował jego kroki ku Bydgoskim Zakładom Sklejek,
ponieważ
absolwent technikum przemysłu leśnego w Sobieszowie myślał o
podjęciu pracy w zakładach celulozowych w Świeciu. Nie
było to jednak możliwe, ponieważ w tym czasie zakład ten był
jeszcze w budowie, dlatego 1 sierpnia 1964 r. rozpoczął staż
zawodowy w zakładach w Bydgoszczy. Ten jednak został dość
szybko
przerwany, bo już w kwietniu 1965 roku, powołaniem do
Technicznej
Szkoły Wojsk Lotniczych w Zamościu. Po jej ukończeniu z
wyróżnieniem, jako świeżo upieczony mechanik pokładowy o
specjalności radiowej, rozpoczął pracę na lotnisku w
Bydgoszczy.
Mogła być ona początkiem obiecującej kariery wojskowej, ale
potrzeba niezależności i chęć usamodzielnienia się
skierowała
jego kroki ponownie do Bydgoskich Zakładów Sklejek, gdzie w
kwietniu 1967 roku podjął
pracę jako asystent do spraw wynalazczości w dziele
technologicznym
a następnie został
kierownikiem działu kontroli.

W
1971 r. ponownie
upomniało
się o niego wojsko ? został
skierowany do Szkoły Podchorążych w Oleśnicy. Po
jej ukończeniu
przypadkowe
spotkanie z dawnym dyrektorem
znów decyduje o jego powrocie do zakładu na Fordońskiej. W
1972
roku, mając 27 lat Tadeusz Kosień zostaje najmłodszym
kierownikiem
produkcji przedsiębiorstwa i pełni tę funkcję przez
kolejnych 10
lat. Następnie obejmuje stanowisko kierownika zakładu, które
również piastuje 10 lat.

Pełniąc
obowiązki zawodowe uzupełnił wykształcenie na Wydziale
Technologii Drewna w Poznaniu. Nawiązał współpracę z
technikum
drzewnym w Bydgoszczy, gdzie prowadził zajęcia z technologii
drewna. Jak wspominał
w jednym z udzielonych wywiadów ? bardzo miło wspomina pracę
dydaktyczną z młodzieżą.

Lata
90. to czas ważnych zmian w życiu zarówno Tadeusza Kosienia,
jak i
Bydgoskich Zakładów Sklejki. 1 kwietnia 1992 roku objął
stanowisko zastępcy dyrektora ds. technicznych i
produkcyjnych, a
niespełna dwa miesiące później został pełniącym obowiązki
dyrektora. Przypadło mu zadanie przeprowadzenia zakładu
przez
skomplikowany proces prywatyzacji i przekształcenia w spółkę
akcyjną, do którego doszło w 1994 roku.

Zapytany
o największy sukces zawodowy odpowiedział,
że udało im się przetrwać niezwykle trudny czas. Nie doszło
do
upadłości, a jeden z największych i najstarszych zakładów
produkujących sklejkę w naszym kraju został zmodernizowany i
osiągnął rekordy produkcji i
sprzedaży.

Maria
Antoni Hikiert

Trudno
wyobrazić sobie działalność Stowarzyszenia Producentów Płyt
Drewnopochodnych w Polsce bez Marii Antoniego Hikierta,
podobnie jak
trudno wyobrazić sobie bez niego funkcjonowanie
Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Płyt Drewnopochodnych w
Czarnej Wodzie a także polską branżę płyt drewnopochodnych bez
jego wieloletniej aktywności zawodowej, naukowej i badawczej,
bez
innowacyjnych projektów, za które
został odznaczony najpierw Srebrnym
Krzyżem Zasługi w 1977 roku a 11 lat później Złotym
Krzyżem
Zasługi.

A
przecież wszystko mogło potoczyć się inaczej, gdyby absolwent
Wydziału Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej z
tytułem
magistra inżyniera mechaniki precyzyjnej, związał swoją
działalność zawodową z inną branżą. Po ukończeniu studiów
podjął jednak pracę w Laboratorium
Branżowym Przemysłu Płyt w Czarnej Wodzie, przekształconym w
późniejszym okresie w Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu
Płyt
Drewnopochodnych, gdzie po odbyciu wstępnego stażu pracy w
1969 r.
został kierownikiem Pracowni Projektowej i Półtechnicznej
Produkcji Płyt Metodą Suchą.

W 1975 zdecydował się podjąć pracę
w rodzinnym Ciechanowie, w
największej i
najnowocześniejszej wówczas w Europie fabryce produkcji
domów z
drewna i materiałów drewnopochodnych. Doświadczenie na
stanowiskach głównego technologa, a następnie zastępcy
dyrektora
do spraw technicznych doceniono podczas wyboru na
stanowisko
dyrektora zakładu, które zajmował w latach 1986 ? 1990.
Znaczącym sukcesem w tym okresie było wdrożenie do
produkcji
seryjnej przedszkoli z materiałów drewnopochodnych C-15,
obiektów
o powierzchni całkowitej i użytkowej znacznie
przewyższającej
produkowane dotąd w tej technologii budynki, za co
otrzymał Nagrodę
Ministra Budownictwa.

W
1990 roku zakład produkcyjny domów z drewna zamienia na
Nadleśnictwo Dwukoły, gdzie kieruje tartakiem i dwoma
stolarniami.
Po restrukturyzacji zakładu, który został przekształcony w
Przedsiębiorstwo Produkcji Drzewnej, obejmuje funkcję zastępcy
dyrektora do spraw produkcji a następnie dyrektora.

Charakterystyczne
dla ścieżki zawodowej Mari Antoniego Hikierta są ?powroty?. W
1995 roku powraca do pracy w “Stolbudzie”, a w 1997 roku do
Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Płyt Drewnopochodnych w
Czarnej Wodzie. Początkowo jako specjalista, następnie –
zastępca
dyrektora do spraw badawczo-rozwojowych, dyrektor, a
ostatecznie
zostaje prezesem zarządu.

Funkcji
sprawowanych przez Marię Antoniego Hikierta starczyłoby na
obdzielenie przynajmniej kilku życiorysów.

Od
1998 roku jest członkiem Stowarzyszenia Producentów Płyt
Drewnopochodnych w Polsce, w którym to od marca 1999 roku
do
kwietnia 2017 pełnił funkcję sekretarza.

Od
1998 roku jest członkiem Normalizacyjnej Komisji Problemowej
215,
zajmującej się konstrukcjami z drewna i materiałów
drewnopochodnych, przekształconej w 2003 roku w Komitet
Techniczny.

Od
2002 roku jest również członkiem Komitetu Technicznego ds.
certyfikacji wyrobów z drewna, działającej w Poznaniu przy
Instytucie Technologii Drewna.

Od
czerwca 2002 roku sprawował przez rok honorową funkcję
prezydenta
europejskiego stowarzyszenia producentów płyt pilśniowych
(European Federation of Fibreboard Manufactures).

W
2003 roku został powołany na członka Sekcji Konstrukcji
Drzewnych
Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej Polskiej Akademii Nauk.

Jest
również autorem wielu publikacji na temat płyt
drewnopochodnych,
prac badawczych i projektów prowadzonych przez Ośrodek
Badawczo-Rozwojowym Przemysłu Płyt Drewnopochodnych w Czarnej
Wodzie.

@page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm }
p { margin-bottom: 0.25cm; direction: ltr; color: #000000; line-height: 115%; orphans: 2; widows: 2; background: transparent }
p.western { font-family: “Liberation Serif”, “Times New Roman”, serif; font-size: 12pt; so-language: pl-PL }
p.cjk { font-family: “NSimSun”; font-size: 12pt; so-language: zh-CN }
p.ctl { font-family: “Arial”, sans-serif; font-size: 12pt; so-language: hi-IN }
a:link { color: #000080; so-language: zxx; text-decoration: underline }
a:visited { color: #800000; so-language: zxx; text-decoration: underline }

—
Pozdrawiam

Sylwia Modzelewska
Forestor Communication
tel. 662 215 812

—
Pozdrawiam

Sylwia Modzelewska
Forestor Communication
tel. 662 215 812